Łączna liczba wyświetleń

Obserwatorzy

poniedziałek, 3 stycznia 2011

Jak to z szyciem było...


Kochane Wszystkie ! oczywiście nie może obyć się bez zyczen noworocznych!
Chociaż ja wszystkim zyczę zawsze wszsytkiego naj   ..nie tylko z okazji Swiat..ale żeby tradycji stało się zadość- Zycze zdrowia, wytrwałości , niewyczerpanego worka z pomysłami i nieustającej kreatywnosci!
I dodatkowo zycze abysmy wszyscy byli takimi jak widzi nas nasz pies!
Kto ma ten wie o czym mowię :)
Specjalne zyczenia ślę do Maryny , która zastukała w moje blogowe okienko z pytaniem co słychać , więc mnie zmobilizowała aby  cos skrobnąc.
Koniec roku jak zawsze w pracy mam okropny , mało czasu pozostaje na przyjemności a dodatkowo trzeba zając sie przygotowaniem do Swiat , tak więc wiel nie powstało ostatnimi czasy.
Chciałam sie tylko podzielić moja historia , tzn skąd ten nagły pierdolec.. nie bójmy sie tego słowa ..do szycia.
A pomysleć, że jak jeszcze męzatką byłam i jak miałam przyszyc guzik do koszuli to wolałam kupic nowa / i może dla tego nie jestem :)?/
Nie żebym nigdy nic nie szyła, ten kto dorastał w  latach 80 ten wie , że jak się samemu cos nie uszyło to sie nie miało ,więc szyłam proste  kiecki , przerabiałam koszule ale tak sporadycznie. 
Tak więc gadu , gadu przechodze do tematu. Najpierw moj  młodszy syn stwierdził ,że trzeba schudnąc i jak pomyśłal tak zrobił czyli zrzucił 30 kg !!
I okazalo sie że  kilka par  spodni jest całkowicie bezużytecznych , wiec najpierw pomyslałam chyba namiot moge uszyć i odłozyłam spodnie do szafy na góna pólkę. I one tak leżały leżały.. i werszcie przyszedł moment że chciałam wymienić kanapę.
Ale na nic nie zdały sie moje  poszukiwania , jak fajna to za droga ..jak tania to jakas taka nie pasująca..więc co tu zrobić ..a zbliżały sie swieta 2009 i chcciałam żeby było  odmienione w domu. Wzięłam pod  lupe już wspomniane spodnie i zastanawiałam sie , czy z nich nie uszyc własnie namiotu na kanapę , ale potem zaczełam szukać jakiś innych mozliwości  odnowienia kanapy i natrafiłam w internecie  całkiem spore resztki materiałow naprawde za bezdurno  więc pomyślałąm ,że nawet jak mi nie wyjdzie to nie będzie szkoda.
Juz wszystko zostało obyslone ale pojawił sie jeden istotny problem- brak maszyny.
No coż - zakupiłam  Łucznika takiego z dolnej pólki zeby sie nie okazało ze to tylko na jeden raz i zaczęłam kombinowac.
rezultat na zdjeciu







I służy ta kanapa już rok cały i nie zamierzam kupowac nowej i pzrynajmniej koty moga sie wylegiwac i nikt ich nie przegania.
A tak  z nowosci- to powstał obrusik swiateczny dla mojej siosrty , ale jak zwykle  to prototyp.Pikowanie nie jest moja mocna strona i troche sie pofalował
I dodatkowo  w porach pózno nocnych  działam nad seria poduszek tak aby ozdabiały inna kanpe, która tez juz wymaga odnowienia.
Pozdrawiam raz jeszcze i dziekuję za każde miłe słowo!
Magda





I

środa, 8 grudnia 2010

Śnieżnoświątecznie



Uwielbiam je układać , przeglądać , tworzyć wizje  patchworkowe , poduszkowe..szkoda ,że czasu nie starcza..a mam ich  ilości  niezliczone ..chyba ze 400 róznych wzorów .
Zaanektowana jest nieużywana kabina prysznicowa / w tej chili nawet gdyby ktoś chciał to i tak nie ma jak z niej skorzystać :)/ dodatkowo zajęte są półki i tu i tam , aha i pod łóżkiem dwa pudełka ..no i na stryszku ze trzy.. ale ja nie o tym.\I jak tak przeglądałam porządkowałam to starszy  z młodzieży  stwierdził , że nie ma w  domu dekoracji świątecznej i bym wreszcie coś  stworzyła na tę okoliczność .
porzuciłam więc porządki , zaczęłam przeglądać moje zbiory pod kątem zlecenia.
I prosze popatrzcie jak prezentują sie  choinki na śniegu gdy zapada ciemna noc.
Najpierw porobiły jako serwetka na komodzie , ale mając w pamięci , że w ferworze zeszłorocznych działań świątecznych spaliłam komodę / robi się to tak , rzucamy niedbale  fartuszek na zapaloną świeczkę i  udajemy się na pogawędkę z gośćmi , jak wołają pali się , pali się- nonszalancko gasimy i wracamy do stołu / ale ostatecznie  zostały choineczki przytroczone do ściany i robią jako makatka.
A za oknem w kuchni pojawiły sie pierwsze sikorki i wrąbały juz pól kilo słoniny .
Pozdrawiam serdecznie , zimowo i przedświątecznie





poniedziałek, 22 listopada 2010

Kolory jesieni

Kochane wszystkie , co prawda tak dawno tu mnie nie było więc nie mam pewności , czy ktoś tu jeszcze zagląda , ale mimo wszystko chciałam sie pochwalić  moją ostatnia pracą , która zaczełam jeszcze latem/ kilka postów dalej są zdjęcia/ i wreszcie udało mi sie dokonczyc.
Patchwork był szykowany na urodziny mojego K. i zdązyłam na czas . Ufff ! chociaz raz .
Ten wzrór mnie  zafascynowal od razu , jak tylko po raz pierwszy go zobaczyłam ogladając  album o Amiszach. Wzór , który daje wrażenie trójwymiarowości/ mam nadzieje że sie udało/ Podczas pracy ,  cięłam , szyłam , klęłam i prułam. Niektoe elementy śa uszyte z aksamitu , który ci ety ze skosa bardzo się zniekształca i trudno było utrzymac właściwy kształt. Podczas pracy oczywiście obiecałam sobie, że nigdy więcej nie wezmę się za taki wzór ale ...znów mam zakusy na taki , tylko wiem ,ze muszę wziąć tylko mniej elastyczne materiały.
Pozdrawiam serdecznie Was wszystkie , coraz mniej mam czasu nie tylko aby poszyć ale , zeby chociaz popatrzec i popodziwiac co tworzycie.

poniedziałek, 23 sierpnia 2010

// w telegraficznym skrócie...

Czy to był film " Brunet wieczorową pora"? nie pamiętam dobrze , ale była tam kwestia" nie wiem , nie znam się , zarobiony jestem"  i ja się pod tym podpisuję. Jakoś nie ogarniam, za  dużo rzeczy do zrobienia , za długi dzień , za mało wieczora na robótki a tak sobie pookładałam ,ze  coś dłubie o zmroku. A teraz jeszcze malowanie sypialni sobie wymyśliłam. Maluje Tomek, świeżo upieczony student ale sprzątanie pozostało dla mnie. Kolor główny jest lawendowy co można odnaleźć w cętkach na podłodze rozniesionych po całym domu :)
Pięć tygodni temu zostałam cioteczną babcią  i kupiłam Julkowi  śliczny emaliowany nocnik w groszki. Nie wiem jak Julek ale jego mamie prezent się podoba, mnie również i dlatego nocniki zostały kupione dwa. Jeden oczyścicie zostanie w nowo wymalowanej sypialni.
Koniec lata to czas przetworów , w tym roku bardzo ubogo bo   śliwy  w ogóle nie owocują . Będa tylko konfitury wiśniowe w winiaku no i ogórki kiszone.

Myslę jeszcze o malinach w rumie...
Urlopu jak nie było tak nie ma , ale  jest rower  i wycieczki po okolicy , można natrafić na fajne kwiecie
Pozdrawiam wszystkich , zaglądam do Was regularnie i podziwiam niezmiennie co tworzycie!

wtorek, 3 sierpnia 2010

Wpłynęłam na suchego przestwór oceanu...

..wpłynąłem na suchego przestwór ocena, wóz nurza się w  zieloność :) hotel w Wolinie

wtorek, 27 lipca 2010

Po"rombana" rzeczywistosc

Postaram się nie marudzić , że czasu nie mam , że gorąco było, że teraz znów zimno , postaram się  :)
Najbardziej z tego wszystkiego doskwiera mi brak czasu , od ponad tygodnia  mam swoja  nowa maszynę , która mnie zachwyca . Uczę sie jej, podchodzę z lekka nieśmiałością i  właśnie ubolewam , bo chciałabym z nią więcej pobyć :)
Na tym nowym sprzęcie podjęłam sie wyzwania , kóre mnie korciło od dawna. Patchwork złożony z przestrzennych bloków zbudowanych z rombów. Wzór znany jak świat światem , bardzo często spotykane pośród prac Amiszów , których prace sa niesamowite , bogate paradoksalnie w kolorystykę i wzornictwo. Paradoksalnie w  zwiazku z ciemna i monotonna kolorystyką , która dominuje w ich ubraniach.
Tak więc  najpierw w planach był obrusik dla mojej siostry , którego elementy juz pokazywałam a potem powstał projekt  narzuty dla K.
W zeszłym tygodniu wieczorem było chłodniej na dworze niz w domu , więc  stół do pracy wylądowała przed domem , gdzie w towarzystwie kotów  i komarów kroiłam  romby. Uwielbiam te część pracy , zabawa  z kolorami , układanie puzzli. Wreszcie mogłam posłużyć sie już dawno kupiona matą do krojenia i nozykiem obrotowym i tu niniejszym polecam te sprzęty.
W załączeniu kilka zdjęc z prac nad narzutą . Mam nadzieje że jeszcze  kilka dni i bedzie gotowa do pokazania w całosci. Kilka no może kilkanaście :).
Obrusik dla siostry czeka na swoja kolejke. W związku z tym , że jest on  z bardzo delikatnych materiałów a sztuka zszywania bloków rombowych  nie jest dla mnie zbyt prosta wprawiam się na grubszych tkaninach , tych z narzuty dla K. chociaż te z zielonym aksamitem czasami pruje i zszywam kilkakroć bo sie rozjeżdżają pomimo ,ze spinam je szpilkami na gęsto. Ale zszywam , pruję i zszywam na nowo bawiąc sie przy tym  niesamowicie! Gdybym mogła wygrać  w toto lotka tak ze 30 dni extra urlopu byłabym przeszczęśliwa1
Pozdrawiam Was gorąco w ten chłodni lata czas !
 Koty bardzo się zmeczyły :))

poniedziałek, 12 lipca 2010

Namiastka wakcji czyli kolejny długi weekend

Planów na urlop nie mam , ale pogoda i okoliczności sprzyjają aby się wyrwać z domu. Niektórzy wiedzą ,ze w piątek był jarmark w Gostyninie , więc tak sterując  działaniami służbowymi najpierw trafiłam do Płocka a potem do Gostynina gdzie spotkałam sie z Moniką . Ja Monikę znam od dawna , tzn w wymiarze netowym. Znalazłam kiedys jej tutorial jak zrobic kotka z masy solnej. A potem okazało sie jak załozyłam  swojego bloga ,ze tutaj tez ja mozna spotkac. Monika jest niesamowita osoba, która z radościa dzieli sie tym co robi i okazuje jak wspaniałe oblicze i  nie skrępowane może mieć sztuka :)
A teraz w Gostyninie miałam okazję spotkać się z Moniką i jej arcydziełami , tak  rewelacyjnie gładkiej masy solnej to ja nigdy nie widziałam , magnesy zauroczą każdego , króliki rozkoszne .. frajerzy co się nie poznali.
Tak wiec kilka zdjec z jarmarku...  oto Monika z jej pracami


po jarmarku mieliśmy z K. jechać nad morze ale pogoda była tak piękna  i okolica tak wspaniała ,żę zatrzymalismy się w Głęboczku koło Brodnicy .. było bajecznie\..

pozdrawiam serdecznie , a na koniec  bardzo luźny projekt prezentu imieninowego dla  mojej siostry

Etykiety